We schrijven de langste golf van hitte ooit: 8 volle hete dagen en evenzoveel rusteloze zweterige nachten. Vannacht hadden we een beetje verlossing door onweer, maar we zijn er nog niet. Het KNMI kopt in het nieuws vanmorgen, dat zij de heftigheid van de hittegolven volledig hebben onderschat. Al langer betwijfel ik de waarde van dit instituut. Het is alsof Jan, Piet, Klaas en Marie uit alle 4 windstreken van ons kikkerlandje een aantal keren per dag naar buiten kijken, hun vinger in de lucht steken voor een proeve van windkracht en de secretaresse in het Bilt naar bevind van het moment, vragen de staten bij te stellen. Het regent in Hengelo, dus doe er maar een wolkje bij dat zonnetje van nu, dirigeert Jan vanuit het oosten. Offeh ‘Tjonge dat onweer dat we voor morgen bedacht hadden in Grunn is er nu al, gauw een flitsertje plaatsen’ roept Marie vanaf balkon, hartje hoofdstad van het noorden. Zelden kloppen de computerberekeningen en vandaag gaf klimaatonderzoeker Geert Jan het niet-weten ruiterlijk toe.

Waar is Piet Paulusma

Ken je Piet Paulusma nog? Die van Oant Moarn bij SBS-6? Hij was eind jaren tachtig een collega van mij, bij KPN-telecom. Als coördinator van het technisch specialistenteam mocht ie van de baas een ruime middagpauze nemen zodattie om half twaalf op zijn weerstation thuis en dat was toen een lyts doarp by Ljouwert, ik meen Wergea, de metertjes kon bestieren en het meest waarheidsgetrouwe weerbericht kon voorspellen dat ik ooit heb gehoord. Hij was goed hoor! En het was een leuke collega indertijd. Mooie flexibiliteit van KPN toen, kom daar nog maar es mee an bij de baas.

Waterijsje

In elk geval ben ik blij dat er even een frisse wind waait door mijn huis na dagen potdichte luiken en dat moet gezegd de ontdekking van de omgekeerde functie van mijn waterpomp. Die semi-airco koelde mooi een paar graden en dat voor de prijs van een waterijsje per dag. Maar toch, ik ben niks waard tijdens hitte. Komt het boven de 30 graden dan reduceert mijn denkvermogen tot dat van een fruitvliegje, wiens collega’s in mijn keuken de scepter zwaaien. Ik krijg etterbulten van steekmuggen en het zweet op de rug om de aziatische tijgermug te weren. En meer van dit soort onappetijtelijke ongein. Het haar kan niet anders dan hoog op het balkon en gehuld in het voddigste jurkje ever, wacht ik tot de koperen ploert er de brui aan geeft en dat duurt. Alleen mijn din Anna spant de kroon in hitte-ellende. Zij overleeft met voetenbadjes. Sleept de hele dag met teiltjes. Niet te doen.

Anna

2 jaar geleden kwam ze in de week van mijn verjaardag op visite op Menorca, waar ik toen een seizoen werkte als reisleidster voor Sunweb. Ik had geen weet van de hitte daar. En zeker niet hoe dat in juli en augustus gepaard gaat met een luchtvochtigheid die zijn weerga niet kent. Regelmatig was het boven de 90 procent! Anna heeft de week doorstaan in overlevingsstand, want zij zweet niet! Zij heeft namelijk hondenvoeten en daar verzamelt en loost zij haar warmte. Vastgekleefd aan de chaise longue met een katoenen kleedje wachtte zij op de verlossende zonsondergang. De wanhopige blik in haar ogen als ik na mijn vroege dienst thuiskwam, vergeet ik niet. Mijn korte lontje van toen staat in haar geheugen gegrift. Zij smolt en ik ontplofte. Die komst onder die abominabele omstandigheden, dat was beproefde Vriendschap.

Stijn- 15 augustus 2020