Nu mijn dochter moeder is en deel neemt aan een gezamenlijke kinderopvang, moet zij ter nadere verbroedering van de deelnemende ouders een leuke anekdote vertellen over hoe zij zelf als kind was en ook dient er een foto van mij als haar moeder te komen. Dat valt op afstand niet mee, maar ik vind er nog eentje en knip mezelf eruit voor haar doel.
Lady Di
Ik kijk een beetje schichtig achterom als Lady Di met op de hielen de paparazzi. En kijk mijn dochter gloren. Ik kampeer nog steeds op de camping in Wijk aan Zee, vanmiddag komen mijn dochter en kleindochter een nachtje over. Zij slapen in mijn bed en ik ga het zitje omtoveren tot een bed voor mezelf. Experiment.
En ik diep op uit de oude school, het eerste dat me te binnen schiet van dit originele kind. Toen ze een jaar of drie was, peuterde ze velletjes los van haar tenen en at die op. Dat mocht niet van mij. Maar ze vond het bijster interessant en riep wanhopig: Wat mag ik dan wel van mezelf opeten? Deze anekdote wordt om moverende redenen verworpen om in te brengen. Ook op de leeftijd van drie lentes, zag ze eens een vliegtuig in de lucht met een groot vaandel erachter met een reclametekst, dat zie je tegenwoordig niet meer. En ze kwam me enthousiast ophalen en riep: Kijk mama… een vliegtuig met een briefje!
Koppig stiertje
Maar ze is nog niet tevreden en vraagt door. Ik was ook heel koppig, toch? Als ik niet meer wilde lopen ging ik op de grond liggen?Ja herinner ik me, bij pake en beppe wilde je per se gedragen worden en als dat niet mocht, ging je liggen. Ze liepen door in de veronderstelling dat je dan wel zou komen. Maar dat deed je niet haha. Je grotere broertje liep wel braaf mee. Ze moesten terug om je op te halen. Koppig stiertje, haal ik haar sterrenbeeld aan. Denk dat deze voldoet voor het doel.
Horde gastjes
Ik sta op een gezinscamping en een horde jongens van een jaar of tien hebben het enorm gezellig met elkaar. Ze rennen en schreeuwen en doen rovertje, politieagentje of welke fantasie toneelstukken dan ook maar in zwang zijn heden ten dage. Beter kun je het als ouders niet hebben. Je zit zelf voor de tent met een boekje en af en toe gooi je er wat fourage in. In het midden van het veld is een mooie speelgelegenheid gecreëerd met veel zand en water en een houten hut. Alle tenten en vans staan eromheen en houden een oogje in het zeil. Je hebt er geen kind aan. De godganse dag vermaken ze zich met elkaar en ’s avonds als het donker wordt, vallen ze afgepeigerd in slaap. Verderop staan een opa en oma en ze hebben drie kleinkinderen onder hun hoede. Mijn schoonzoon heeft mij dit ook in het vizier gesteld. Ook om moverende redenen. Deze camping is ideaal daarvoor. Ik verheug me op het gezichtje van mijn kleindochter vanavond.
Heitje voor een karweitje
Gister kwamen er twee gastjes vragen of ik ook een heitje voor een karweitje heb. Bestaat dat fenomeen nog? Afkomstig vanuit de arbeidsmoraal van de generatie van mijn ouders. Pfff denk je af te zijn van de schooierij, heel eerlijk, ik heb de schurft aan de daklozen die bij Appie de straatkrant verkopen. Daar kan je eerst mee dealen eer je kunt doen waar je voor komt. En nu ook zo’n fenomeen nog als je op vakantie bent. Korzelig zeg ik dat ik daar niet aan ga beginnen en de jongens druipen af. Vanmorgen ga ik voor mijn toiletgang naar het sanitair en daar staan dezelfde jochies bij de ingang met zelfgemaakte toeters en bellen op een kleedje uitgespreid en ze vragen of ik wat wil kopen. Nee, zeg ik nu met woorden paraat. Ik vind niet dat kinderen al geld hoeven te verdienen. En dat meen ik vanuit de grond van mijn hart. Dit andere paradigma deed ik op bij de Vrije School waar onze kinderen naar toegingen. Uit principe ook niet meedoen aan de kinderpostzegel verkoop.
Adults only
Wist je dat er tegenwoordig vakantieoorden en campings alleen voor volwassenen zijn? Ik heb het nog niet beproefd, maar als vrijgestelde senior, lijkt het me heerlijk.
