Sofietje brengt mij in Pieterburen op camping Boetn toen, waar ik me wil laven aan de zilte zeelucht. Ondertussen heb ik al aardig wat campings meegemaakt en de populatie en cultuur is nogal verschillend. Hier zijn veel vaste seizoensgasten die nogal breedsprakig met elkaar socializen. Een paar oordoppen kan oplossen, maar dan hoor ik ook de vogels en de mooie kerkklok niet meer. Doe mij maar de rust en stilte van bijvoorbeeld de natuurcamping in Vilsteren, daar is geen elektra en dat sorteert.
De geur van metaal
Gisteren had ik een stop bij metaalbedrijf Kamphuis in Noordwolde, zij maakten een knop op mijn dissel zodat ik hierop mijn fiets kan vervoeren. Er werd gepuzzeld en gemeten tot een pasklaar antwoord. Ik nam een kijkje in de werkplaats en ging even babbelen met de bedrijfsleider. Hij vertelde dat er zes jonge mannen bij hem aan het werk waren waaronder een BBL-er (combi werken-leren) en twee Oekraïense jongens. De geur van metaal vergeet ik nooit meer: ik glijd terug in de tijd toen ik in Emmen bij het Centrum voor Beroepsbeoefening en Beroepsoriëntatie werkte met allochtonen en jongeren.
Hout, metaal of electra
Bij het CBB plaatsten we de mensen die hun plek op de arbeidsmarkt zochten bij de afdeling hout, metaal of electra. Even kort door de bocht genomen: hout voor de mensen die ruimte nodig hadden, metaal voor de einzelgängers en electra voor de slimbo’s. Zodra iemand een basisnivo had, werd er een stageplek gezocht, dat werkte vaak heel motiverend en met een beetje geluk en goede inzet kon er soms iemand blijvend aan het werk. Ik bezocht de bedrijven om acquisitie te plegen en dat vond ik erg leuk om te doen. Lekker vrij op pad met een kek kleedje aan.
Spiegels
Als cursistenbegeleider ontmoette ik veel allochtone vluchtelingen en jongeren met een afstand tot de arbeidsmarkt. Mijn werk bracht me in contact met mensen die heel anders in het leven stonden dan ik. Een Iraniër die mij als vrouw geen hand wilde geven. Een jongen die zich alleen kon concentreren door zachtjes heen en weer te schommelen. Jongeren die een zetje nodig hadden en volwassenen die vooral gezien wilden worden. Ze hielden mij ook een spiegel voor. Variaties op deze spiegels heb ik nog vaak in mijn leven gezien. Vooral de mensen met het etiket ‘onbewust onbekwaam’ was voor mij een lastige categorie terwijl de groep ongemotiveerde jongere schoolverlaters mijn grootste uitdaging vormden. Ik zocht de diepere gronden op en probeerde draadjes te vinden naar contact en ontwikkeling.
Zeewind
De geur van metaal bleef nog een tijdje in mijn neus hangen, maar verdween uiteindelijk dankzij de zeewind in mijn gezicht op een heerlijke fietstocht langs de waddenkust vanuit het pittoreske Pieterburen.